Waarom is een videogesprek zoveel vermoeiender dan een telefoongesprek?

Vindt u bellen via Zoom of andere platformen ook zo vermoeiend? U bent niet alleen. “Videoconferencing is de ultieme vorm van multitasking, en ons brein is niet gemaakt om twee dingen tegelijk te doen”, verklaart psycholoog Wouter Duyck.

Psycholoog Wouter Duyck (Universiteit Gent) kreeg de voorbije weken regelmatig de vraag waarom veel mensen een videogesprek lastiger vinden dan bellen. Alleen is dat niet direct onderzocht: “Over de meeste vragen valt er in de wetenschappelijke literatuur wel een antwoord te vinden, maar hier was dat anders.”

Mensen zijn notoir slechte multitaskers

Toch heeft hij enkele verklaringen voor het fenomeen. “Videoconferencing is de ultieme vorm van multitasking, en mensen zijn notoir slechte multitaskers. Ook vrouwen”, zegt Duyck in ‘Nieuwe feiten’. “Ons brein is niet gemaakt om twee dingen tegelijk te doen. Zodra we twee dingen tegelijk moeten doen, zie je dat dat zeer lastig is, en dat een van de taken eronder gaat lijden.”

Multitasking staat bij zo’n gesprek via Zoom, Teams of Skype centraal. Je moet vier, vijf of meer beelden bekijken, en je ziet jezelf ook nog eens op het scherm. Je moet non-verbaal gedrag monitoren en in de gaten houden wie wil tussenkomen. “Dat is een immense stroom van informatie die ons brein eigenlijk niet aankan.”

Als je gewoon belt, zit de microfoon ook dicht bij je mond. Bij een videoconferentie is dat anders: het beeld staat centraal, en de microfoon bevindt zich verder weg. Daardoor krijg je meer galm, en gaan mensen ook nog eens beginnen te roepen om zich verstaanbaar te maken.

Het gevoel dat je in de woestijn zit te preken

Bij een videogesprek krijg je ook veel minder zicht op de impact van je uitspraken, zegt Duyck. “Wat zien we vandaag bij Skype en bij Teams? Mensen nemen wel deel aan de vergadering, maar ondertussen zit de helft van de vergadering toch even een mailtje te sturen of zijn of haar sociale media te checken. Veel mensen reageren – roerloos – niet op informatie die we verspreiden. Dat is heel storend, omdat we normaal gezien onze gesprekken proberen af te stemmen op de reacties die we krijgen van anderen. Zo heb je regelmatig het gevoel dat je in de woestijn zit te preken.”

Ook ‘turn-taking’ is lastig bij Skype. Er zit een zekere vertraging op het gesprek, en zo is het moeilijk om aan te voelen wanneer je mag inpikken of het gesprek mag overnemen. “De meeste van die software werkt tegenwoordig ook met mechanismen waarbij ze de microfoon enkel activeren als er geluid van een bepaalde bron komt. Dat betekent ook dat als je wilt tussenkomen, het even duurt voordat de software dat doorheeft en je microfoon aanzet en het geluid doorstuurt.” Maar als iemand anders op hetzelfde moment hetzelfde idee heeft, maakt dit het gesprek ook weer extra vermoeiend.

Russische militairen houden videoconferentie

Beperk afleidende informatie

Hoe kunnen we een videogesprek dan toch wat aangenamer laten verlopen? “Beperk alle afleidende informatie”, raadt Wouter Duyck aan. “Als je last hebt van het beeld van jezelf: schakel dat uit. Of als je je enkel wil richten tot een bepaalde partner in een vergadering, zet dan enkel die partner op beeld.” Ook je hand opsteken wanneer je wilt tussenkomen, kan soms handig zijn.

Solliciteren met een slechte verbinding? Minder kans op de job

Tot slot wijst Duyck nog op de audio- en videokwaliteit van zo’n videogesprek. “Het negatieve effect van videoconferencing wordt sterker als de verbinding niet goed is”, zegt hij. Hier is trouwens wel onderzoek naar gebeurd: mensen die solliciteerden via Skype met een slechtere verbinding, hadden een lagere kans om aangeworven te worden voor een job, zo bleek.