Sla je slag!

Benedikte Van Eeghem

Ik beken dat mijn hart immer sneller gaat slaan
wanneer daar de schuifdeuren weer open gaan:
de supermarkt met faam, genaamd Albert Heijn
waar men voeding (ver)slijt aan mens groot en klein.

Als jonkies waarden we er reeds tussen rekken
Albert Heijn, de meest magische der inkoopplekken
winkel over de grens, hemel van zoeternij
je schaatste binnen en kwam weer buiten, dolblij.

We lonkten bij Albert als kind al naar lekkers,
naar toetjes gerangschikt, mooi zij aan zij
we vergaapten ons aan de knabbels van Beckers
en kwijlden bij Melkunie rijstebrij.

We vulden een kar met de trots van Oranje
graaiden zoethout, pindakaas en Dubbelfris mee
kokosbrood mocht ook, sec, zonder franje
en onz’ ouders betaalden, hoera en hoezee!

Daar zijn was genieten, daar slenteren was goud
het was proeven van waar de Belg niet op kauwt
het was weten: deze keet is gewoon harstikke (te) gek
en er loert steeds iets lekkerders in het volgende rek.

Vandaag is Heijn nog steeds een schot in de roos
omdat Albert intussen ook voor het Vlaanderenland koos.
De schuifdeuren glijden nu open van Wemmel tot Gent -
geen mens die zich daar niet geregeld verwent.

Met crackers en zoetjes en kwark en wat vla
met pepernoten, Taksi, of een reep chocola
met gemberkoek, van Peijnenburg, of nog een stuk taart
En met dubbel voordeel op de eigenste Bonuskaart.

De pret kan niet op, het comfort kent geen grenzen
al keek ik recent wat verward door mijn lenzen
ik sloeg in paniek aan het rek met de room
ging bijna duizelen en uit mijn oren kwam stoom.

Want wat doe je als ze je in een winkel plots vragen
Om te kiezen tussen room, ‘slag’ of ‘geslagen’
De eerste blijkt de echte, die iedereen hier kent
De tweede is wat lighter, voor een ander moment.

Toen ik beide bussen zo naast elkander zag staan
ben ik net niet in een deuk van het lachen gegaan
ik snapte er geen snars van, krabde achter de oren
En scheidde uiteindelijk het kaf van het koren.

De slagroom kreeg de voorkeur op de geslagen variant
waarna ik slofte naar de kassa, boodschappentas in de hand
ik rekende af en heb me de hele dag af zitten vragen:
hoelang is het in godsnaam geleden
dat ik zo mijn slag heb geslagen?

(met dank aan de rakkers van Albert Heijn:
het is naar mijn weten
de enige warenhuisketen
waar geslagen room nooit slagroom kan zijn)