Hoelang

Benedikte Van Eeghem

Hoe lang is een Chinees? Kent u het zinnetje nog? Jaren geleden leverde het een geweldige scènes op in ‘Vaneigens’, een rubriek uit het vrolijke tv-kabinet ‘Man bijt Hond’.

Op de vraag ‘Hoe lang is een Chinees?’ verwachtte Dimitri Leue – hij had de mop gelanceerd – eigenlijk geen antwoord van de mammie en de pappie. Hoe meer hij dat probeerde te verduidelijken, hoe nijdiger die mammie en die pappie werden. Precies omdat ze niet snapten dat ‘Hoelang’ in het mopje verwees naar de naam van die Chinees.

Vaneigens kleurt onze televisieavonden intussen niet meer, maar elke vraag die begint met ‘Hoe lang…’ doet me terugdenken aan die absurde sketch. Met als gevolg dat ik zelfs in de meest zakelijke omstandigheden, al eens ‘Vaneigenske’ lanceer en collega’s op het verkeerde been zet.

Tijdens een zomerse online meeting vroeg iemand me hoe lang ik nog zou werken.

“Tot aan mijn pensioen!”, kaatste ik terug. Waardoor de collega even perplex stond en in de lach schoot. Ze wou gewoon weten tot hoe laat ik die dag bereikbaar bleef.

“Maar neen, hoe lang, vandaag?”, herpakte ze zich.

“Goh, tot mijn goesting over is!”, probeerde ik nu.

Moedig en volhardend vroeg ze of ik er dan misschien een uur op kon kleven? Half vijf, zei ik uiteindelijk, waarna we de meeting rustig verder zetten.

Na thuiskomst kon ik die dag het professionele juk afgooien en me over de kroost en daarbij horende lusten en lasten buigen. In de rol van “mammie” riep ik de erfgenamen rond etenstijd aan tafel. Zoonlief gaf aan dat zijn lopende YouTube-video nog niet gedaan was, hij zou die eerst uitkijken en dan pas aanschuiven.

“Hoe lang nog?”, brulde ik vanuit de woonkamer.

De nazaten kennen het Vaneigens-mopje ook. Ik kreeg prompt een koekje van eigen deeg geserveerd.

“Hoelang is een Chinees!”, riep hij.

Toen we wat later gedrieën aan tafel zaten, kwamen er wat anekdotes van de dag bovendrijven. Langs mijn neus weg vroeg ik wat de jeugd die avond nog van plan was. Ik zag schouders op en neer gaan. De oudste meldde dat ze zou lezen of TikTok kijken. De jongste murmelde iets over Minecraft.

“En wat ga jij doen mama?”, vroeg de dochter.

“Ik ga langs bij een vriendin. Bijkletsen, onnozel doen en een glas wijn drinken.”

De jongste wou voor de zekerheid nog even weten hoe laat ik zou terugkeren. En dus vroeg hij oprecht:

“Hoe lang?”

Bijna had ik die Chinees er weer bij gesleurd. Maar om misverstanden te vermijden, antwoordde ik heel eerlijk:

“Tot aan mijn pensioen!”