Fisteltjesalarm

Daddy Pig - © Astley Baker Davies Ltd

“Hey lieve kindjes, hebben jullie zin in een fisteltje?”

Ik hoor een Hollandse stem, in een gedubde tekenfilmserie voor kleuters. Het is een grijze weekenddag en de kroost verveelt zich het behangsel van de muren. Gutsende regen maakt elke uitstap onmogelijk. Voor één keer trek ik niet van leer tegen de lamlendigheid der jeugd en laat ik hen ongegeneerd tv kijken.

Maar bij dat ene zinnetje maakt acute paniek zich van mij meester. Papa Big die vraagt of de kinderen zin hebben in een fisteltje – hallo? Waar is die gast mee bezig? Ik flapper twee keer met mijn oren om er zeker van te zijn dat ik het goed begrepen heb. Het antwoord van Peppa Big, varkensdochter van vier, laat weinig aan de verbeelding over.

“Leuk, papa! Een fisteltje!”, joelt ze uitgelaten.

Ik slik en krijg het angstzweet. Stel vast dat de onschuld van kindertelevisie wijlen is. Waarom moeten we op zondag per se horen over anale uitstulpingen? Is dit wat pedagogen educatieve televisie noemen? Schei uit, joch!

En dan zie ik vader Big kordaat de schuur binnenstappen. Hij gaat iets halen. Het duiveltje in mijn oor fluistert: hij keert terug met een foto van een aangetast darmkanaal en legt met de glimlach uit wat een fisteltje is. Ook dat hoort bij de opvoedingstaak.

Mijn hartslag gaat de hoogte in. Ik ben niet klaar voor deze confrontatie. Ik wil inderhaast nog de oren en ogen van mijn kroost afdekken en hen voor gruwelbeelden behoeden. Tot ik besef dat de hysterie ongegrond is. Vader Big heeft gewoon… een fiets van stal gehaald.

Het omstreden woord valt voor de derde keer en met de tweewieler erbij wordt alles plots zonneklaar:

“Ziezo. We zijn helemaal klaar voor een fietstochtje!”

Herejezus, besluit ik. Er valt papa niks te verwijten. Ondanks een perfect werkend gehoor – dat bevestigde de huisarts recent nog – heb ik het Nederlandse accent gewoon fout begrepen.

Vader gaat gewoon met de jonkies fietsen. Hij heeft hoegenaamd niks met fisteltjes. Hij meent het goed. Helaas voel ik door zijn verwrongen uitspraak zelf een bescheiden darmuitstulping in mijn lijf groeien.

Fisteltjesalarm, of zoiets. Zou het eigen zijn aan mensen met een delicaat taalgevoel? Misschien moet ik het er binnenkort eens met de huisarts over hebben.

 

Benedikte Van Eeghem is vaste columniste van vrttaal.net. Meer van haar staat op benevaneeghem.be.