Vladski’s vaccin

Benedikte Van Eeghem

Pret alom voor wie zich dezer dagen in de supermarkt of buurtwinkel beweegt. Voor zover andere klanten niet meer spontaan wegspringen wanneer je tot op 1,49 meter nadert, zijn de gesprekken achter de mondmaskertjes in ongeziene eenheidsworst veranderd. Praten over het weer is passé, zeuren over quarantaines doet niemand meer. Slechts één onderwerp krijgt nog aandacht: vaccinaties!

Het vaccingeleuter kun je vlot in drie categorieën klasseren. Ofwel uiten mensen hun ergernis over het hobbelige verloop van de vaccinatiestrategie. Ofwel dissen ze straffe verhalen op over welke vriend of verre oom zo mottig als een peer in bed lag na zijn prik. Ofwel wordt er gegoocheld met merknamen als waren het goudstukjes. Een vleugje Pfizer hier, een wolkje AstraZeneca daar: wat zou de wereld zonder zijn?

Wie zijn prik al kreeg, kan bovendien uitpakken met een blinkende button op de revers. Hebt u ze al gezien op straat? ‘Ik ben gevaccineerd’ staat erop en ik voel het nu al aan mijn kleine teen. De kans is reëel dat de varianten op die button zich nog sneller zullen verspreiden dan COVID-19 zelf. Ik zou op dit moment vooral gediend zijn met de opdruk ‘Ik wacht nog steeds op mijn prik’, ‘Ik ben het gezeur moe’ of ‘Ik vind buttons overroepen’.

Maar goed. Een column is geen klaagmuur, dus ik mijd het zeuren hier evenzeer en blijf lachen. Dat doe ik in de ratrace naar mijn prik trouwens het meest met de Russen. Team-Poetin lanceerde vanuit het Kremlin maanden geleden al het Spoetnikvaccin. Herinnert u het zich nog? De halve wereld reageerde meewarig en moest van het spul niet weten, maar intussen geven tientallen landen aan dat ze erin geloven en er gebruik van zullen maken indien nodig.

“Ik bel Vladimir als het moet”, zei de Nederlandse premier Rutte daarover met een gestreken gezicht.

In gedachten zie ik die rakkers tijdens het telefoongesprek jolig anekdotes heen en weer kaatsen tussen het Catshuis en het Kremlin. Na wat practical jokes rondt Rutte het gesprek af met:

“Pass me your Spoetnik-shit, Vlad. It’s five before twelve.”

Waarop Vladimir het bekende monkellachje tevoorschijn tovert en antwoordt: “Da. No problemski.”

No problemski. Absolutski. At your serviceski.

Nu we het toch over de Russen hebben: weet er iemand waarom je in nep-Russisch overal een -ski aan toevoegt? Wie heeft die gimmick ooit bedacht? Die is zo danig geworteld dat de jongste bij ons thuis denkt dat zelfs ‘après-ski’ uit het Russisch komt. Als dat zo verder gaat, hebben we binnenkort nog een vaccin tegen de totale grammaticale verwarring nodig. Ik denk dat ik Vladski daar eerstdaags eens over bel.