#LeveNederlands

Ann De Craemer

Taal maakt me gelukkig. Taal kan me ontroeren. Taal kan me doen huilen. Een woord kan scherp zijn als het geslepen lemmet van een mes, maar kan als een balsem de pijn verzachten. Taal is wie ik ben. Taal is gans het volk, zegt men, maar ik zeg: taal, dat ben ik. Als schrijver leef ik van taal, figuurlijk maar ook letterlijk. Neem mij have en goed af, maar niet mijn taal.

Op de sociale media volg ik veel mensen die professioneel met taal bezig zijn, want je kunt nooit genoeg bijleren. Ik volg ook al een hele tijd de Facebookgroep VRT Taal, met veel enthousiasme opgericht door de fijne mensen aan wie ik straks deze column bezorg. VRT-taalraadsman Ruud Hendrickx beheert en modereert de groep. De laatste tijd merk ik dat hij zijn ergernis over bepaalde opmerkingen van groepsleden niet langer kan verbergen. Gelijk heeft hij. Ik denk dat in 80 procent van de gevallen de posts binnen de groep over taalfouten gaan. Een nieuwslezeres heeft dit woord niet uitgesproken zoals het volgens iemand hoort; er staat een spellingfout in een artikel op VRT NWS, de uitspraak van deze of gene is de openbare omroep niet waardig, enz. enz. enz., en blablabla.

Mogen we het niet over taalfouten hebben? Jawel. Maar vaak vraag ik me af of die klagers wel liefde voor onze Nederlandse taal voelen. Ik betwijfel het. Eerder lijkt het me te gaan om schoolmeestertypes die met opgeheven vinger zeggen hoe het volgens hen wel moet. Dat taal verandert en we ons als gebruiker daar niet tegen kunnen verzetten, omdat taal nu eenmaal geen dood maar springlevend organisme is, dat begrijpen de schoolmeesters niet. Sommigen zullen me vervloeken maar ik zeg het toch: de taalfout van nu, dames en heren, is de taal van de toekomst. U kunt dus maar beter met verwondering en nieuwsgierigheid naar die taalfouten kijken in plaats van ze meteen af te schieten.

Wie wél voor een frisse wind in de VRT Taal-groep zorgt, is schrijfster Kristien Hemmerechts. Geen gezeur, maar oprechte vragen over hoe ze een zin het best zou formuleren. Geen terechtwijzingen, maar posts waarin ze haar liefde voor woorden uit.

Woordliefde: het is daar waar ik met deze column naartoe wil. Twee weken geleden lanceerde ik op Twitter de hashtag #leveWestVlams. Aanleiding was een uitwisseling tussen Twitteraarster Nina Marie (@MarieNinaah) over onze favoriete West-Vlaamse woorden. Er kwamen zoveel reacties dat ik besloot een hashtag te gebruiken. Nog geen halve dag nadat ik die in het leven had geroepen, werd #leveWestVlams ‘trending topic’ op Twitter.

Ik pleit voor het openen van een account door VRT Taal op Twitter, waar onder de hashtags #leveNederlands en #VRTTaal mensen hun liefde voor onze taal kunnen uiten. Geen gezeur, geen vingertje, maar alleen maar laten zien hoe taal een brede glimlach op ons gezicht kan toveren.