Help, Lydia, help!

Benedikte Van Eeghem

Beste Lydia,

Jawel. Ik open deze brief gemoedelijk. Hier geen fut meer voor hoogdravende ‘geachte’ binnenkomers of dure titels. Ook al ben je minister van Mobiliteit, ik zeg Lydia, want we moeten elkaar voor de jaarwisseling dringend spreken. Weiger dit verzoek niet! 

Waarover moet dat onderhoud gaan, vraag je je waarschijnlijk af? 

Over het bord, Lydia. Dat ene dekselse verkeersbord langs de N31 in Brugge. Ik heb je er in het verleden al meermaals voor gecontacteerd. 

Aanvankelijk stond de tekst ‘PENITAIR COMPLEX’ er foutief op gedrukt. Zie mijn schrijven d.d. 22 september 2018, aan je voorganger B. Weyts. Ik porde hem om deze lapsus te rectificeren. Zulks gebeurde ruim een jaar na mijn verzoek, in september 2019 , met een glanzend nieuwe wegwijzer.

Dat ‘PENITENTIAIR COMPLEX’-bord ging nog geen vier maanden later – we spreken januari 2020 – tegen de vlakte, want het was langer geworden. De tekst helde over de weg en werd omvergereden door een onoplettende chauffeur in een niet zo kleine vrachtwagen. Ik slaakte hierover een verse noodkreet en vroeg je om de signalisatie nogmaals te vervangen.

Zulks gebeurde prompt. Geen twee weken later, op 25 januari 2020, verrees een nieuw bord aan de stilaan gedoemde passage op de Expresweg. De snelle interventie ten spijt werd ook dat pronkstuk – in iets kleiner formaat – weer van de baan gereden. Daarover mailde ik je terstond. 

Je greep pijlsnel in, Lydia, en gaf de signalisatie in februari eerherstel. En toen kwam Tante Corona met haar grote Lockdownbrigade nedergedaald. Daardoor hebben we het voorbije jaar meer tijd aan de Costa del Quarantaine dan achter het stuur van de wagen doorgebracht. Wegen bleven opvallend leeg, verkeersborden bleven staan waar ze stonden. Zo ook langs de N31.

Nu we tijdens deze tweede lockdown toch een béétje circuleren, is het onvermijdelijke uiteraard gebeurd. Vierwielers sjezen heen en weer en mijn geliefde bord langs de N31 heeft alweer een oorveeg gekregen. Ik voeg een smartphonekiekje van de verzakte boel toe als bewijs en vraag met aandrang: Lydia, wat doen we hier in godsnaam mee?

wegwijzer

Ik besef dat dit dossier stilaan astronomische proporties aanneemt. Maar jij bent politica, ik ben geëngageerde burger. In het licht van deze verkeerstechnische crisis moeten we dus getweeën overleg plegen en een oplossing bedenken. Ik reik graag deze suggesties aan: 

  • We schrappen het penitentiair complex en alle bijbehorende wegwijzers definitief van de kaart.
  • We schrijven – cfr. de stad Gent – een vacature uit voor een belleman. We plaatsen hem waar het bord nu staat en voorzien hem van een pantser in gewapend beton, bekleefd met stootkussens. We verankeren zijn voeten, zodat hij op die plek de klok rond, veilig kan schreeuwen: ‘PENITENTIAIR COMPLEX: RECHTSAF!’.
  • We kiezen voor heerlijk helder Nederlands en bestellen een bord met het woord ‘GEVANGENIS’ erop. Dat helt niet over. Dat is kort. Dat is duidelijk. We plaatsen die aanduiding, verankerd én vergezeld van de andere wegwijzers, definitief op voldoende en toch leesbare afstand van de rijweg. 

Het tweede voorstel is mijn persoonlijke favoriet, maar alle begrip als u om budgettaire reden toch voor een andere optie gaat. Het lijkt me in elk geval zinvol om hier van mens tot mens over te debatteren op neutraal terrein met anderhalve meter afstand, conform de coronarichtlijnen.

Als we de zaak zo kunnen beklinken, zal ik je als taalminnende burger bijzonder dankbaar zijn. Bovendien beloof ik plechtig dat ik je daarna nooit meer lastigval met correspondentie over scheefgezakte of aan flarden gereden stukken metaal langs de openbare weg*. Faire deal?

Beste Lydia, bel me, schrijf me, laat me gauw iets weten!

Hartelijke groet van je genegen penitentiaire-signalisatie-expert,

Benedikte Van Eeghem

 

(*toch zeker niet in 2020)