uitspraak - vernederlandste plaatsnamen

Bij vreemde plaatsnamen geven Nederlandstaligen hoe langer hoe meer de voorkeur aan zogenoemde endoniemen, de namen zoals ze in het land van herkomst zelf gelden. De vernederlandste vormen verliezen langzamerhand terrein.

Dat geldt uiteraard niet voor plaatsnamen zoals Parijs, Londen, Wenen, Lissabon, Warschau, Berlijn. Maar daarnaast horen we steeds meer Frankfurt (Frankfort), Nürnberg (Neurenberg), Firenze (Florence), Sulawesi (Celebes), Bourgogne (Bourgondië) en Göteborg (Gotenburg).

De VRT sluit zich bij die ontwikkeling aan: ook wij gebruiken de endonieme vormen die steeds gebruikelijker worden, maar passen ze min of meer aan ons uitspraaksysteem aan. Bij Göteborg bijvoorbeeld vernederlandsen we de Zweedse uitspraak [jeu·tə·borj] tot [geu·tə·borch] (uitzonderlijk met klemtoonverschuiving).

Als we een vernederlandste vorm gebruiken, hanteren we de lijst van de Nederlandse Taalunie (Buitenlandse aardrijkskundige namen in het Nederlands, 1996) als norm.

We gebruiken onder meer deze Nederlandse of vernederlandste vormen:

China: Peking, Kanton, Sjanghai.
Duitsland: Aken, Berlijn, Sleeswijk-Holstein, Noord-Rijnland-Westfalen, Keulen, Hamburg. We zeggen Frankfurt en Nürnberg.
Frankrijk: Duinkerke, Kassel, Parijs, Reims, Rijsel (maar in de sport ook Lille), Straatsburg. De overige plaatsen in Frans-Vlaanderen behouden hun Franse naam.
Italië: Genua, Mantua, Milaan, Napels, Padua, Rome, Triëst, Turijn, Venetië; Abruzzen, Calabrië, Campanië, Ligurië, Lombardije, Toscane, Umbrië. We zeggen Firenze.
Midden-Oosten en Afrika: Alexandrië, Algiers, Damascus, Jeruzalem, Caïro, Tunis, Tanger, Oran, Luxor.
Oostenrijk: Salzburg, Wenen; Karinthië.
Oost-Europa: Boedapest, Boekarest, Moskou, Sint-Petersburg, Warschau.
Portugal: Lissabon.
Scandinavië: Kopenhagen.
Verenigd Koninkrijk: Londen, Theems.