Met de kippen op hok

Ophokplicht. Spreek dat woord nu nog eens langzaam uit - op-hok-plicht - en geniet van die heerlijke doffe o's en dan ineens die verhelderende i. Wat een pracht van een woord. Voor mij geen liefde of goesting. Nee, ophokplicht is zonder enige concurrentie het mooiste woord van het Nederlands. En dan durft zo'n betweter eraan te twijfelen of ophokplicht wel bestaat.

Natuurlijk bestaat ophokplicht. "Zeg jij," reageert die betweter, "maar het staat niet in Van Dale. Dus …" Daar word ik nu helemaal niet goed van. Hoe kan het woord in Van Dale staan als er nog helemaal geen ophokplicht was toen die Van Dale verscheen? Zou die betweter ook tegen Alexander Graham Bell gezegd hebben dat hij zijn uitvinding niet telefoon mocht noemen omdat het niet in het Engelse woordenboek stond?

Een andere betweter vindt dat ophokplicht niet kan omdat de kippen niet op hun hok moeten gaan zitten, maar in hun hok. Het zou dus inhokplicht moeten zijn. Serieus blijven, hè jongens. Ophokken is gewoon een van de werkwoorden waarin op iets aanduidt als bewaren en verbergen. Dingen die je oppot, stop je ook in een pot.

Nog een andere betweter betwist de beklemtoning. Het moet ophókplicht zijn, want de kippen moeten op hok. Volgens mij moeten de kippen in hun hok, zoals de vorige betweter zei. Nee, het is wel degelijk óphokplicht. En goh, wat klinkt dat toch heerlijk.