Weer terug

Aarrgh! Zo, denk ik, zouden stripauteurs de kreet weergeven die ik uitstoot als ik voor de zoveelste keer terug hoor zeggen als het weer moet zijn. Een agent wil terug in dienst komen bij het korps waaruit hij onterecht ontslagen is. Aarrgh! Geef Friedl' terug een programma, roept een vertwijfelde luisteraar uit op het Radio 1-forum. Aarrgh!

Zeven jaar geleden - ik was nog piep als taaladviseur - dacht ik in al mijn naïviteit dat iedereen intussen wist dat terug en weer niet hetzelfde betekenen. Nu weet ik wel beter. Het lijkt alleen maar erger te worden. Weer lijkt wel van de aardbol verdwenen.

Daarom zeg ik het nog maar eens: als je opnieuw bedoelt, zeg dan weer. Als de ex-agent opnieuw bij de politie wil, dan wil hij daar weer aan het werk. En de vertwijfelde luisteraar wil dat Friedl' weer een programma krijgt.

Terug houdt altijd een beweging in, meestal naar het punt van oorsprong. Heb je te veel belastingen betaald, dan krijg je geld terug. En Benny Neyman zong het jaren geleden al over de gemiddelde vrijgezel: pas wanneer de vogels weer gaan zingen, keert hij naar huis terug.

Soms kun je zowel weer als terug gebruiken, maar dan wel met een subtiel betekenisverschil. Als Bart Peeters na een jaar rust een nieuw tv-programma maakt, dan is hij weer én terug op tv. Maar hij kómt weer op tv, niet terug. Hij komt wel terug náár tv. Misschien is het toch ingewikkelder dan ik in al mijn naïviteit dacht.